Καλλιτεχνικός διευθυντής και δάσκαλος Θεωρίας και στο Ω2: The Band

 

Λίγα λόγια για τον Κώστα

Τι όργανο παίζεις;

Παίζω κλαρινέτο, σαξόφωνο, φλάουτο, γκάιντα, φλογέρες , νέυ , πιάνο και κιθάρα.

 

Πότε κατάλαβες ότι θα γίνεις μουσικός;

Θα έλεγα γύρω στα 13-14, όταν άρχισα πια να καταλαβαίνω ότι μου αρέσει πολύ να παίζω μουσική και να παρακολουθώ συναυλίες. Εκείνη την εποχή άρχισα να συμμετέχω στην ορχήστρα του ωδείου μου, και πραγματικά ένας άλλος κόσμος ανοίχτηκε μπροστά μου. Είχα μαγευτεί στις πρόβες της ορχήστρας και περίμενα πώς και πώς την επόμενη φορά που θα ξαναπάω.

Επίσης θυμάμαι έντονα τις φορές που τέλειωνα την πρόβα και σαν τρελός έτρεχα να ακούσω την κρατική ορχήστρα Θεσσαλονίκης που τότε έπαιζε στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ.

Ήθελα να δω τον δάσκαλό μου να παίζει και να πλημμυριστώ από την ένταση του ήχου. Ήταν μοναδικές στιγμές.

Θυμάμαι αρκετές φορές που η μητέρα μου με πήρε μαζί της σε συναυλίες του Νίκου Παπάζογλου όταν ήμουν 10-12 χρονών και μετά της το ζητούσα επίμονα όταν μπήκα στην εφηβεία. Σε μια συναυλία είδα ένα μουσικό που έπαιζε κλαρινέτο , όπως κι εγώ, και μετά το άφησε κι άρχισε να παίζει φλάουτο και νομίζω τότε ήταν που μπήκε το μικρόβιο μέσα μου για να αρχίσω να παίζω κι άλλα όργανα.

 

Ποιο άλλο όργανο θα ήθελες να μάθεις;

Θα ήθελα να παίζω ηλεκτρικό μπάσο και βιολί!

 

Πλέον μετά από ταξίδια και εμπειρίες σε διάφορα όργανα και είδη μουσικής, νομίζω ότι θέλω να επιστρέψω στο κλαρινέτο και να παίζω κλασική μουσική. Αλλά αυτό εξαρτάται πάρα πολύ από τη στιγμή. Γιατί πολλές φορές όταν ακούω ζωντανή μουσική θέλω να πάω δίπλα στους μουσικούς να παίξω κι εγώ μαζί τους, ότι κι αν παίζουν. Με λίγα λόγια με συγκινεί και η παραδοσιακή και η κλασική και η τζαζ.